Γρήγορες Απαντήσεις

Ναι είναι επικίνδυνο γιατί μπορεί να σπάσει (ρήξη) και να επακολουθήσει ακατάσχετη θανατηφόρος αιμορραγία.

Το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής πρέπει να χειρουργείται όταν η εγκάρσια διάμετρός του είναι μεγαλύτερη από 5.5cm στα ατρακτοειδή ανευρύσματα ή όταν το ανεύρυσμα είναι σακοειδές.

Η διάμετρός του πρέπει να μετράται σε επίπεδό κάθετο στον επιμήκη άξονα της αορτής. Αν δεν είστε σίγουροι ότι η μέτρηση του ανευρύσματός σας έγινε έτσι, απευθυνθείτε σε ειδικό Αγγειοχειρουργό ώστε να εξετάσει τις εικόνες της αξονικής του ανευρύσματός σας αναλύοντας τον οπτικό δίσκο (CD) της εξέτασής σας με ειδικό λογισμικό (software, πρόγραμμα) στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του.

Ναι έχει σημασία το σχήμα του ανευρύσματός σας γιατί αν αυτό είναι σακοειδές πρέπει να χειρουργηθείτε ακόμα και αν το ανεύρυσμά σας είναι μικρότερο των 5.5cm.

Οι φλέβες που φουσκώνουν στο πόδι σας (κιρσοί) είναι επιφανειακές. Ακόμα και αν πάθετε θρόμβωση στις επιφανειακές φλέβες είναι μικρή η πιθανότητα αυτή η θρόμβωση να επεκταθεί στις βαθιές φλέβες και να κινδυνεύσει η ζωή σας. Παρόλα αυτά, λόγω της ύπαρξης διατιτραινουσών φλεβών καθόλο το μήκος του κάτω άκρου, επιβάλλεται η εκτίμηση της φλεβικής ανεπάρκειάς σας από ειδικό Αγγειοχειρουργό ώστε αυτός να εκτιμήσει με TRIPLEX υπερηχογράφημα την έκταση και την ανατομία της ανεπάρκειάς σας και να αποφανθεί αν συντρέχει κίνδυνος κατά περίπτωση.

Ναι η βάδιση κάνει καλό γιατί ενεργοποιεί τη μυϊκή αντλία της γαστροκνημίας (γάμπας) και ευνοεί τη φλεβική κυκλοφορία προς την καρδιά. Επιπλέον, ευνοεί και τη δημιουργία παράπλευρου κυκλοφορίας σε ασθενείς με αρτηριακή ανεπάρκεια (στενώσεις αρτηριών) των κάτω άκρων.

Όχι η ορθοστασία δεν κάνει καλό γιατί κατά τη διάρκειά της ισχύουν ταυτόχρονα δύο αρνητικές συνθήκες για τα κάτω άκρα: α) τα πόδια είναι σε κατακόρυφη θέση υπο την επίδραση της βαρύτητας που έλκει το αίμα προς τα κάτω και β) δεν λειτουργεί η γαστροκνημία μας (γάμπα) αφού δεν βαδίζουμε και συνεπώς ο φυσιολογικός μηχανισμός που ωθεί το αίμα προς την καρδιά (μυϊκή αντλία) είναι απενεργοποιημένος.

Το κάθισμα σε καρέκλα είναι το ίδιο βλαβερό  με την ορθοστασία αφού δεν λειτουργεί η μυϊκή αντλία και η γάμπα βρίσκεται σε κατακόρυφη θέση.

Η φίστουλα (αγγειακή πρόσβαση με χρήση φλέβας του ίδιου του ασθενούς) είναι η καλύτερη δυνατή λύση για την μεγαλύτερη επιβίωση των ασθενών που χρειάζονται αιμοκάθαρση. Όταν δεν υπάρχουν κατάλληλες φλέβες, δεύτερη σε σειρά έρχεται η τοποθέτηση συνθετικού αρτηριοφλεβικού μοσχεύματος ενώ τελική λύση ανάγκης αποτελεί ο μόνιμος κεντρικός φλεβικός καθετήρας.

Η έσω καρωτίδα αρτηρία παρέχει αρτηριακό αίμα στον εγκέφαλο υπο πίεση ίση με την αρτηριακή πίεση που μετρούμε στο χέρι μας. Όταν λοιπόν είναι στενωμένη σημαντικά η ταχύτητα του αίματος που περνά από τη στένωση αυξάνεται τόσο που μπορεί να προκληθούν θρόμβοι ή συγκρίματα αθηρωματικής πλάκας που όταν ταξιδέψουν στον εγκέφαλο δημιουργούν απόφραξη εγκεφαλικών αρτηριών και συνεπώς ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η αυξημένη χοληστερίνη προδιαθέτει στη δημιουργία αθηρωματικών πλακών στις αρτηρίες που οδηγούν στη στένωση ή και απόφραξή τους. Όταν η χοληστερίνη εμφανίζεται αυξημένη πάνω από τα όρια ο ασθενής πρέπει να συμβουλεύεται το θεράποντα ιατρό του για να εκτιμήσει πως πρέπει να διαχειριστεί το πρόβλημα. Αν η αλλαγή του τρόπου ζωής (κάπνισμα, δίαιτα, γυμναστική) δεν αποδώσει τότε είναι απαραίτητη η λήψη φαρμακευτικής αγωγής (στατίνες) με ιατρική παρακολούθηση.

Τα αντιπηκτικά φάρμακα δεν διαλύουν το θρόμβο αλλά εμποδίζουν τη δημιουργία νέου θρόμβου επάνω στον προυπάρχοντα. Με αυτό τον τρόπο ο ήδη σχηματισμένος θρόμβος αρχίζει να συρρικνώνεται και να μειώνεραι σε όγκο ακριβώς όπως το σταφύλι που ξεραίνεται στον ήλιο και μετατρέπεται σε σταφίδα. Έτσι ο παλιός θρόμβος λεπταίνει σιγά-σιγά και αφήνει χώρους για να κινείται το αίμα (επανασηραγγοποίηση).

Η αίσθηση ότι τα πόδια μας είναι κρύα μπορεί να οφείλεται (Α) σε μειωμένη παροχή αίματος λόγω αγγειακών προβλημάτων αλλά μπορεί να προκαλείται και από (Β) διαταραχή λειτουργίας των νεύρων που μεταφέρουν το αίσθημα του ψύχους στον εγκέφαλο.

Οι σπασμένες φλέβες στα πόδια ονομάζονται ευρυαγγείες και είναι διατεταμένα φλεβίδια της επιδερμίδας, συχνά ανεξάρτητα από τις μεγάλες επιφανειακές ή βαθιές φλέβες των κάτω άκρων

Οι ευρυαγγείες (σπασμένες φλέβες) των κάτω άκρων δεν εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Το αισθητικό πρόβλημα που δημιουργούν οι ευρυαγγείες των κάτω άκρων αντιμετωπίζεται κυρίως με τη σκληροθεραπεία. Άλλες μέθοδοι είναι η μικροθερμοπηξία, το laser και η ωμική λύση.